In 2008 werden in totaal 7696 ongevallen geregistreerd waarbij 8122 fietsers geblesseerd raakten. Voor 86 fietsers liep het ongeval fataal af terwijl respectievelijk 905 en 7131 fietsers zwaar en licht gewond raakten. De cijfers voor de drie voorafgaande jaren zijn van dezelfde grootorde. Voor 2005 ging het om 7655 ongevallen met 8042 slachtoffers, waarvan 71 dodelijk, 951 zwaar en 7020 licht gewonden. In 2006 en 2007 noteerden we 7411 en 7596 ongevallen met 7849 en 8054 gekwetsten. In die jaren vielen er in chronologische volgorde 91 en 90 doden, 918 en 936 zwaar gewonden en 6840 en 7028 licht gewonden. Het totaal aantal ongevallen waarbij alleen een fietser betrokken was voor diezelfde periode betroffen 568, 663, 617 en 695, met 4, 11, 6 en 9 doden. Bij de zwaargewonden spraken we van 118, 131, 129 en 120 fietsers. Het aantal lichtgewonden kwam op 463, 542, 495 en 567 fietsers. “Indien heel wat korte afstanden met de fiets zouden worden afgelegd in plaats van de wagen, zullen deze aantallen naar alle verwachtingen nog toenemen. Het stimuleren van energievriendelijke verplaatsingen zoals te voet en met de fiets, zal dus moeten worden geflankeerd met een fietsvriendelijk beleid met aandacht voor de veiligheid van de zwakke weggebruikers” merkt De Padt op. “In de eerste plaats kunnen ongevallen zoveel als mogelijk vermeden worden, maar in tweede instantie moeten oplossingen gezocht worden om de gevolgen van ongevallen zoveel als mogelijk te verzachten”.
Uit Nederlands en Duits onderzoek blijkt dat 30 tot 50 % van de ernstig en zwaar gewonden hoofdletsels hebben. “Fietsers kunnen dus best gesensibiliseerd worden om een fietshelm te dragen. Maar een verbetering van de botsvriendelijkheid van wagens door het gebruik van zachte materialen vooraan en het inbouwen van fietsersairbags , dragen ook bij tot de bescherming van kwetsbare verkeersdeelnemers” aldus De Padt”. Remsystemen, waarbij het voertuig automatisch wordt afgeremd bij het opduiken van obstakels, zijn ook een oplossing om het beschermingsniveau te verhogen. Dergelijke actieve veiligheidssystemen kunnen de passieve aanvullen. Tot slot kunnen infrastructurele maatregelen het aantal fietsongevallen helpen reduceren. Voorbeelden zijn het wegwerken van zwarte punten, het aanpassen van kruispunten en rotondes en het aanleggen van fietspaden en fietsroutenetwerken”. De Padt betreurt dat de cijfers voor 2009 en 2010 nog niet beschikbaar zijn.”Dit staat een ernstig en kort-op-de-bal spelend verkeersveiligheidsbeleid in de weg.”
Geen opmerkingen:
Een reactie posten